Duurzaam reizen betekent doorzetten

Opwarming aarde, klimaatverandering, aardbevingen.... Willen we er echt wat aan doen? Het spanningsveld met de economische belangen is groot. Volkswagen verkoopt ondanks het dieselschandaal meer auto’s, koopt de claims af en doet quasi-tegemoetkomingen. Andere merken volgen die lijn. We winnen minder aardgas, maar vervolgens dreigt de NAM met een hogere energieprijs. We willen als consument best wel een bijdrage leveren aan een beter milieu, maar dat moet niet meer kosten en eigenlijk willen we dat het nog voordeliger is. En dat wordt ons dan bij bijvoorbeeld zonnepanelen vlot voorgerekend.

Ik herinner me een afstudeerder, die een paar jaar terug onderzoek deed onder buitenlandse toeristen in Amsterdam naar het imago van de hoofdstad als duurzame stad. Uit de focusgroepen kwam een bijzondere mening naar voren: men wilde best wat doen voor een beter milieu, maar was niet bereid daarvoor meer te betalen. Dat stoelde op de motivering dat als het goed is voor het milieu, het toch onmogelijk duurder kan zijn. Er zaten veel Amerikanen in die groep, dat wel. Maar deze mening werd breder gedragen: de consument houdt er een andere logica op na.

Een ander CELTH-onderzoek van Stenden en NHTV laat zien dat de consument door het obligate ‘spaar het milieu en gebruik je handdoeken een dag langer’ heen prikt als zijnde voornamelijk commerciële interesse van het hotel. Zeker als tegelijkertijd geen andere milieumaatregelen zichtbaar zijn zoals bijvoorbeeld gescheiden afvalinzameling. Of gescheiden inzameling in de hal en bij de keukendeur in een container. De consument laat zich niet meer zo simpel bedriegen.

En toch wil een belangrijk deel van de consumenten best een bijdrage leveren. Reisorganisatie TUI zet zich daar bijvoorbeeld sterk voor in en heeft een aparte afdeling die zich met het onderwerp duurzaamheid bezighoudt die continue kijkt waar en wat duurzamer kan. TUI looft ook jaarlijks een duurzaamheidsprijs uit voor de beste HBO-scriptie op gebied van duurzaamheid en reizen. Maar men merkt tegelijkertijd dat nog maar een klein percentage van de klanten bij boeking zich laat leiden door duurzaamheidsprincipes. De verwachting is dat dat percentage gaat stijgen, maar wanneer de omslag komt is nog onbekend en dat is zelfs voor een vooruitstrevend bedrijf een dilemma.

De reclames op Schiphol ‘heeft u uw reis al CO2 gecompenseerd?’ bij aankomst leiden waarschijnlijk niet tot echte awareness voor dit aspect. Evenmin de prijsverhoging voor compensatie ad-on’s die je kunt aanklikken bij de boeking. Maar de teksten op je sandwich aan boord bij KLM over de duurzame productie van je broodje, het zichtbaar afval scheiden door het boordpersoneel, maakt wel dat je het idee hebt dat men zich ergens om bekommert. Als de piloot nu nog zou aankondigen dat hij een ‘green landing ’ zou gaan doen, waar dat mogelijk is, zou ik bij een gelijkblijvende prijs eerder voor KLM kiezen. Differentieel voordeel dus.

Duurzaamheid moet je zichtbaar maken, en als je er aan bijdraagt moet je je goed voelen. Dat laatste moet veel meer aandacht krijgen, ook in toerisme. Dat betekent eenvoudigweg voor ons allemaal: doorzetten. Ik zit te wachten op de T-shirts of caps ‘I fly green’ of ‘I made Malloca greener’. Met bijvoorbeeld top design en alleen gratis bij een lage-emissie-reis.