Sterke steden of versterkte steden?
We hebben het cijfer al vaak gehoord: in 2050 leeft 80 % van de wereldbevolking in steden, zeg stedelijk of verstedelijkt gebied. Niet alleen in Azië, maar ook in Nederland. Nu is dat nog 45%.
Stadsplanners merken dat we stedelijke wezens aan het worden zijn. We willen rust, maar geen stilte. We willen op drie straten van onze woonomgeving wel een levendige winkelstraat met restaurants en winkels. De buzz van de city. Wijken knappen daardoor op, maar ook worden huizen duurder. De stad transformeert continue, of we willen of niet. En door dat alles heen lopen dan ook nog bezoekers, toeristen. Ze dringen door tot de woonwijken op zoek naar ‘het echte leven’. Verblijven er in appartementen en kamers. Airbnb maakt dat eenvoudig en aantrekkelijk. Neuropsychologen bouwen er hele theorieën op. Nu gingen de Nederlanders in de 50-er jaren ook op kamers in woningen of deden aan woningruil, maar het was minder massaal. In Bergen aan Zee werden toeristen ‘uitgevent’ langs de ‘zimmer frei’ adressen. Toen was geluk nog heel gewoon? Of ligt het anders en is het wat ingewikkelder?
European Cities Marketing, de vereniging van grote toeristische steden in Europa liet onlangs tijdens de conferentie ‘Cities in Transition’ zien dat de bezoekersgroei naar steden de laatste 10 jaar die van de nationale bezoekersgroei continue overtreft. Steden zijn duidelijk erg sterke spelers.
Steden willen zich versterken. Maar de VVV tot Citymarketing benoemen is niet genoeg. Verleiden zoals tijdens het NRIT congres werd aangegeven is niet genoeg om die steden te versterken. Een authentiek product is net zo belangrijk. Daar kun je overigens volgens Prof. Joe Pine (van Pine & Gilmore) nog verschillende varianten in creëren, van echt nep tot echt echt. Maar het begint met een goed gecomponeerd product, resulterend in enigszins georkestreerde belevingen. Afgestemd op de bewoners en geschikt voor de bezoekers, alhoewel andersom ook vaak voor komt.
Chinezen begrijpen dat soms beter dan wij, of ze kunnen er beter mee omgaan. Ansheng Zhang, in Hangzhou de baas voor toeristische ontwikkeling in de stad, bracht de belangen van alle groepen duidelijk bij elkaar in zijn beleid. Zou je niet verwachten in China, maar toch is het zo. Bezoekers als ondersteuners van de stad – versterkers van de stad. Bilbao deed dat wat rigoureuzer en ging voorbij aan de nostalgische gevoelens van de bevolking. Om uiteindelijk na jaren een prachtige versterkte stad te laten zien. En er zijn veel andere voorbeelden hoe wij onze positie verstevigen. Maar helaas soms minder gecoördineerd en soms ook wel eenzijdig. Want het is wel een complexe materie, met vele belanghebbenden en evenzovele meningen en standpunten. Daar blinken we in uit in Nederland en dat zou onze steden wel eens kunnen verzwakken. U bent gewaarschuwd!
