Nieuw rapport: Veertig acties voor rechtvaardiger toerisme
Een nieuw rapport, gepubliceerd door de Travel Foundation in samenwerking met diverse academische en toeristische organisaties, belicht veertig mechanismen die beleidsmakers en toeristische organisaties kunnen gebruiken om de voordelen van toerisme eerlijker te verdelen over lokale gemeenschappen.
Het rapport, Creating equitable destinations: How to manage and distribute tourism’s value to better serve communities’, is een waardevolle reactie op de wereldwijde opschudding en lokale protesten van afgelopen zomer over de impact van toerisme. Terwijl toerisme naar recordniveaus groeit, toont het rapport aan dat de voordelen vaak niet de lokale gemeenschappen bereiken. In sommige gevallen kan toerisme zelfs lokale ongelijkheid verergeren. Zo kunnen inkomsten geconcentreerd zijn in de handen van enkelen, terwijl de gecreëerde banen slecht betaald worden. Bovendien lekt doorgaans 50% tot 80% van de toeristische van de toeristische uitgaven weg van de bestemming, wat lokaal weinig voordeel oplevert.
De Nederlandse inbreng in dit baanbrekende internationale rapport is groot. Onderzoekers van NBTC, CELTH, Breda University of Applied Sciences, NHL Stenden en HZ University of Applied Sciences hebben een belangrijke bijdrage aan het onderzoek geleverd.
Aanbevelingen voor rechtvaardig roerisme
Het rapport doet enkele belangrijke aanbevelingen:
- Bestemmingsbeheer moet worden gestuurd door lokale behoeften en kritisch onderzoeken welke groepen profiteren en welke de lasten dragen.
- Het simpelweg verspreiden van toerisme of het scheppen van meer banen maakt toerisme niet automatisch eerlijker en kan de situatie zelfs verergeren.
- Bestemmingsmanagers moeten de bredere waarde van toerisme voor gemeenschappen erkennen, zoals bijdragen aan stadsvernieuwing en natuurherstel.
Positieve voorbeelden en mechanismen
Toerisme heeft een aanzienlijk potentieel om positieve maatschappelijke veranderingen teweeg te brengen. Het rapport biedt 25 casestudies waarin toerisme heeft bijgedragen aan lokaal ondernemerschap en gemeenschapswelzijn. Het schetst veertig mechanismen, waaronder:
- Belastingen en inkomstenverdelingsprogramma’s
- Bedrijfsincubatie- en trainingsprogramma’s
- Vergunningen en bestemmingsplannen
- Gemeenschapsbedrijven en vrijwilligersprogramma’s
- Productontwikkeling die lokale cultuur en milieubescherming integreert
Routekaart voor Gelijkheid
"Dit rapport is in feite een routekaart voor een meer op gelijkheid gerichte managementaanpak,” zegt hoofdauteur Bernadett Papp. "Je begint met het identificeren van de bredere gemeenschapsdoelen waaraan toerisme kan bijdragen, en bekijkt vervolgens de op bewijs gebaseerde mechanismen en praktijkvoorbeelden die we hebben verzameld.”
Voorbeelden van mogelijke acties voor rechtvaardiger toerisme:
- Belastingen, inkomstendeling en financieringsmodellen: Via belastingprogramma’s en inkomstendeling kunnen toeristische inkomsten lokaal worden geherinvesteerd, bijvoorbeeld via toeristenbelastingen die worden gebruikt voor projecten zoals infrastructuurverbeteringen en huisvesting.
- Stimuleren van lokaal ondernemerschap: Door het ondersteunen van bedrijfsincubatie en trainingsprogramma’s, kunnen lokale ondernemers beter profiteren van toerisme. In Zuid-Afrika hebben zulke programma’s al geleid tot groei van kleine bedrijven in de toerismesector.
- Marktregulering en regelgevende instrumenten: Zoals licenties, ethische toeleveringsketens, prijsmodellen, toegangsreguleringen en zoneringspraktijken.
- Toeristische producten die lokale cultuur en natuur versterken: Door toeristische activiteiten te creëren die de lokale cultuur en natuur laten zien, zoals ecotoerisme in Costa Rica, krijgen reizigers een unieke ervaring en profiteert de gemeenschap op lange termijn.
- Samenwerken met de lokale bevolking: Een belangrijke les uit het rapport is dat bestemmingsmanagers beter moeten samenwerken met lokale gemeenschappen en andere betrokkenen. Zo kunnen ze de behoeften van deze groepen begrijpen en ervoor zorgen dat toerisme hen echt helpt.
Samenwerking en participatie
Voor de implementatie van deze mechanismen moeten bestemmingsmanagers samenwerken met lokale organisaties en een participatieve aanpak omarmen. Beleidsmakers en DMO’s moeten ook aandacht besteden aan het balanceren van buitenlandse investeringen en economische weglekeffecten, en het behouden van controle over lokale hulpbronnen zoals land en huisvesting. Het rapport concludeert dat een rechtvaardiger toerismesysteem alleen kan ontstaan door het versterken van lokaal bestuur.
Oproep tot actie
Rodney Payne, CEO van Destination Think, een projectpartner en hoofdsponsor, benadrukt: "De wereld verkeert in een crisis, maar dit onderzoek laat zien dat zoveel van de oplossingen klaar zijn om te worden toegepast. We hebben in dit rapport geïnvesteerd om een duidelijk pad uit te stippelen voor de reisindustrie om flinke actie te ondernemen."
Het rapport is gratis beschikbaar op www.thetravelfoundation.org.uk/equitable
