Groots Denken!
Success is for everyone. Aan boord van de KLM vlucht naar Berlijn las ik het voorwoord van directeur Pieter Elbers in het inflight magazine Holland Herald. Beetje kleffe kop van zijn ghostwriter maar okay, de KLM baas heeft deze dagen wel wat anders aan zijn hoofd dan zich bezighouden met redigeren. "Het halve toestel zit vol met branchegenoten die naar de grootste reisbeurs ter wereld ITB gaan”, informeerde ik de KLM stewardess die zich verwonderde waarom het toestel tot de laatste stoel bezet was. Die allen verwachtingsvol de beurs bezoeken en de succesmantra van de ITB nastreven: meer, meer, meer…, groter, groter, het grootst.
De ietwat pasteuze kop van het voorwoord teleporteerden mijn gedachten zo’ n 21 jaar terug toen ik een Kamer van Koophandel voorlichtingsbijeenkomst bijwoonde voor startende ondernemers. De medewerker goot ons vol met one-liners – na een minuut of tien vroeg ik mij af of hij ooit zelf ZZP-er was geweest – en een daarvan was "Denk groot!” Gelukkig heb ik aan dat advies nooit gehoor gegeven. Klein is fijn is de laatste 2 decennia mijn leidraad geweest. Tot grote tevredenheid. Maar uitzonderingen bevestigen nu eenmaal de regel en warempel – het Grootse Denken overkwam mij tijdens de ITB.
Ondanks het feit dat het de 14e keer is dat ik deze beurs bezoek, blijft hij mij verwonderen. Gelukkig maar want blasé zijn of worden verfoei ik. Meer dan 115.000 mensen die de hele dag met, over en vooral langs elkaar praten. Een mierenhoop is er heilig bij, wat een kakofonie aan geluiden, wat een caleidoscoop van verplaatsingen van lichamen smachtend naar meer handel, meer toeristen en meer omzet. Het lawaaiige gekrioel culmineert na 18.00 uur in een Woodstock-achtige sfeer door de vele borrels en feesten
Door al die prikkels blijft het uren nazoemen in mijn hoofd als een ware tinnitus, dus ik slaap rommelig tijdens ITB nachten. Toen ik eindelijk door de slaap overmand werd, liep ik plots door compleet lege ITB hallen. Stomverbaasd riep ik "Hallo is daar iemand?” in het Duits maar alleen de echo antwoordde. Bij de uitgang stond een schoonmaker die mij achterdochtig aankeek en ik vroeg hem waar iedereen was. Weet u dat dan niet mijnheer, alle bezoekers aan de ITB hebben besloten de beurs een jaar over te slaan om de aarde te redden. Want toerisme is leuk voor de portemonnee, maar pleegt toch ook wel een beetje een aanslag op Moeder Natuur. Verbijstering en ongeloof sloeg om in bewondering. Wat een briljant en genereus gebaar van de mondiale reisindustrie – de aarde een paar dagen met rust laten. En een lumineus idee ontvouwde zich in mijn REM slaap. Wacht eens – als we nu eens over de hele wereld één vliegloze dag per jaar introduceren – zoals we hier ooit de autoloze zondag introduceerden. Een dag per jaar alle vliegtuigen ter wereld aan de grond houden!! Moet toch een haalbaar plan zijn reisindustrie-collega’s, voor onze planeet hebben we toch alles over…
Lekker geslapen vroeg mijn partner ’s ochtends aan het ontbijt. Als een roos antwoordde ik met een glimlach. Ik heb moedertje aarde een enorme dienst bewezen – met dank aan de KvK. Met mijn bamboekoffertje liep ik het hotel uit. Op naar een nieuwe dag van een beetje meer business zoeken. Succes voor iedereen. Zou Elders daar ook de aarde mee bedoeld hebben?
