Dagrecreatie ongeleide sector in leisuremoerasland

De dagrecreatie kent een grote diversiteit in aanbod, prachtig! Laten we echter ook eens een kritische blik werpen op de verdeeldheid van deze sector, met een groot aantal platforms, brancheorganisaties en samenwerkingsverbanden. Veel bedrijven zijn ook nog ongeorganiseerd. De overheid kan de sector hier makkelijk op afrekenen. Men hoort daar, afgezien van Gastvrij Nederland, te weinig krachtig eensgezind geluid vanuit de organisaties, dus het gaat blijkbaar goed! De afzonderlijke brancheorganisaties hebben echter vaak onvoldoende inzicht in het reilen en zeilen in de totale sector. Benchmarking en monitoring worden nauwelijks toegepast. Dagrecreatiebedrijven beijveren zich in het weergeven van (te) hoge bezoekerscijfers. Hebt u de Top 50 Dagattracties al eens vergeleken? Zonder schroom of controle geeft het NBTC al jaren dezelfde bezoekersaantallen op van sommige attractiebedrijven. Deze attracties blijven hun verzonnen ‘promotionele’ aantallen opgeven, ook al staan ze soms aan de economische afgrond. Je blijft toch vooral zeggen dat het goed gaat? En het twijfelachtige NBTC-antwoord op de vraag hoe dat kan: ze geven het toch zelf op? Je vraagt je toch echt af of er geen mogelijkheid is juiste cijfers te produceren.

En wie durft over de musea te praten die steeds meer concurrentievervalsende niet-museale activiteiten uitvoeren met onbetaalde vrijwilligers en een laag btw-tarief? Geen brancheorganisatie lijkt belang te stellen in het opheffen van de versnippering in de dagrecreatie. Noch RECRON, noch KHN of HISWA of de clubs van rondvaarten, musea, de diverse evenementenorganisaties of noem maar op. Allen doen ‘een beetje’ aan dagrecreatie. De Club van Elf zegt middels de IAAPA internationaal belangen te behartigen van de Nederlandse bedrijven in de attractie- en vrijetijdsindustrie. Een mooi streven of alleen maar woorden? Helaas is er nooit een overleg of terugkoppeling over die belangen geweest met andere dagrecreatiebedrijven.

Is het geen tijd om eens samen aan één invloedrijke tafel aan te schuiven, waar zowel Den Haag als de sector iets aan heeft? We tellen snel de miljarden op van alles wat leisure is om de grootte van de sector te vergelijken. Maar hoe snel zijn we om die versnipperde sector eensgezind te maken?

Drie kwart van het werk binnen alle clubs komt op hetzelfde neer. Hoeveel marketeers maken geen gebruik van die verdeeldheid om steeds weer nieuwe marketingtools, sites, magazines en cards te ontwikkelen om individuele bedrijven te laten participeren? Wie neemt het voortouw om de sector meer te bundelen, voor dat broodnodige eensgezinde geluid, voor besparing op alle bureaukosten, voor een aantrekkelijkere contributie, voor meer voordelen en een betere internationale concurrentiepositie? Wie is echt leading in dit recreatiemoerasland? Terwijl elk bedrijf momenteel zijn knopen telt, stukken afsnijdt, samenwerking zoekt en creativiteit ontwikkelt, lijkt het of de koepelorganisaties aan het navelstaren zijn. Welke les leren de brancheorganisaties in deze tijd, nu bedrijven hen juist nodig hebben en zelfs afhaken? Waar blijft de veerkracht om de nek uit te steken voor de achterban? Wie pakt de handschoen op voor een positieve hercreatie van de (dag)recreatie? De creatie van een efficiënt, betaalbaar en eensgezind Gastvrij Nederland?