Toeristische toppers: Friso Snijders

Friso Snijders werd geboren aan de Eastwei in het Friese dorp Uitwellingerga in de gemeente Súdwest-Fryslân, de plek waar Hart van Friesland gevestigd is. "Deze omgeving is echt mijn roots. Ik groeide op in en om het water in een ondernemersfamilie en speelde en voer vaak met bootjes. Ook mijn vriendengroep komt hier vandaan. Ik heb een oudere broer, die de hele zomer voor het bedrijf in de keuken staat en een oudere zus. Zij is niet werkzaam binnen het bedrijf maar wel betrokken. Mijn ouders hebben officieel de leiding aan mij overgedragen. Ze doen nog wel het nodige, maar nu in een totaal andere rol.”

Overnemen

Toen Friso bijna volwassen werd, verwachtten mensen al dat hij het bedrijf ooit zou overnemen. "Ik vond het geen vervelende vraag, maar heb dat aanvankelijk in het midden gelaten. Bovendien had ik al jaren met het bedrijf te maken gehad en wilde ik kijken wat er nog meer mogelijk was. Ik heb daarom de managementopleiding Sportkunde en Ondernemen gedaan in Groningen. Mijn stage deed ik bij een sporthotel in Duitsland. Daar leerde ik Duits, want ik wist dat dat me van pas zou komen als ik het bedrijf wel over zou nemen.”

Eenmaal terug in Nederland, ging Friso toch bij het bedrijf van zijn ouders aan de slag. "Op dat moment wilde ik serieus kijken of ik het leuk zou vinden om het bedrijf over te nemen.” In 2021 kwam er duidelijkheid: "Ik was eruit dat ik het wel wilde en mijn broer en zus wilden het niet.” Eind 2023 was het zover: Friso nam Hart van Friesland definitief over van zijn ouders Tinus en Maaike.

In het eerste jaar, 2024, kopieerde Friso in de bedrijfsvoering voornamelijk zijn ouders. In het tweede jaar veranderde hij vooral achter de schermen zaken. "Dat ging vooral om digitalisering en administratie.” In het derde jaar, 2026, wordt de eigen stempel van Friso steeds zichtbaarder. "Ik ben onder meer bezig met het anders vormgeven van het product, met de huisstijl en het beeldmerk en met het opknappen van de appartementen. In een later stadium wil ik hetzelfde doen bij de haven. Op die manier krijgt Hart van Friesland steeds meer de identiteit van mij en mijn vriendin Suzanna. Aan uitbreiding of nieuwe activiteiten introduceren denk ik voorlopig niet. Ik zou het wel leuk vinden als er in de havens regelmatig sups of waterfietsers te zien zijn, maar dat is meer vanwege de extra levendigheid en de sfeer dan vanwege de business.”

Het begin

Voordat hij verdergaat, vertelt Friso hoe zijn ouders Tinus en Maaike in 1986 begonnen met Hart van Friesland. "Van beide kanten was er al een passie voor watersport. Mijn vader surfde en zeilde en mijn moeder zeilde. Zij wilden graag een eigen bedrijf, het liefst in de recreatie. Dat werd dit bedrijf, dat voor 1986 nog Bomotel heette. Bomotel had op dat moment al appartementen, een restaurant en een jachthaven (de Zuiderhaven). In 2000 hebben mijn ouders dat uitgebreid met een tweede jachthaven (de Noorderhaven) een winterstalling en een camping.” Die camping is niet een hoofdactiviteit, maar meer een extra faciliteit, zegt Friso: "Het is vooral bedoeld voor mensen die al een sloepje bij ons in de haven hebben en daarnaast ruimte nodig hebben voor de eigen camper of caravan of die van vrienden die op bezoek komen.”

Onderdelen versterken elkaar

De verschillende onderdelen van Hart van Friesland – van jachthaven tot restaurant en van vakantieappartementen en camping tot botenverhuur en winterstalling – zijn uiteenlopend van karakter. Toch versterken ze elkaar enorm, zegt Friso: "Een deel van de mensen met een ligplaats komt na een week werken vrijdag aan. Dan willen ze graag eten in het restaurant en vervolgens gaan ze in het weekeind varen. Als gastheer is het belangrijk dat je het allemaal aanbiedt, alles begrijpt en zo veel mogelijk zelf kunt. Zo repareer ik steigers, laat ik boten te water vanuit de winterstalling, ontvang ik gasten, maak ik reserveringen en sta ik in de keuken of in de bediening. Onze gasten kiezen bewust voor een familiebedrijf en verwachten daarom een warme ontvangst en een warm contact met de familie.” 

Efficiency

Een ander belangrijk onderdeel is de winterstalling, met een binnen- en buitendeel. "Wij kunnen schepen tot 23 ton liften, wat best zwaar is. Dat doen we met een trailerhelling en een hydraulische botenkar.” Bij dat alles let Friso goed op de efficiency. "Neem het restaurant. Daar kijk ik of een bepaald gerecht in een bepaalde tijd gemaakt kan worden en of ik ingrediënten kan combineren.” Friso geniet van de afwisseling die het werk hem biedt: "Ik ben graag buiten en hou van groen en snoeien. Dus als ik te lang achter het beeldscherm heb gezeten, ga ik lekker grasmaaien of snoeien. Dat helpt om het hoofd leeg te maken, bovendien is het een uitlaatklep.” Friso ziet het als een groot voordeel, dat hij werkzaam is in een sector, waar mensen vaak een positief verhaal hebben. "Ik hou ervan om met mensen om te gaan, het hen naar de zin te maken en om met mijn handen te werken. Kortom van de combinatie tussen het sociale en fysieke.” Tegelijkertijd realiseert hij zich dat hij het niet iedereen naar de zin kan maken. "Op delen van het terrein experimenteer ik met biodiversiteit. Dat betekent langer gras en een wat meer verwilderde uitstraling. Dat is een doorn in het oog voor sommige gasten die vooral van kort gemaaide gazonnetjes houden.”

Friso hecht aan retentie, het behoud van de bestaande gasten en bezoekers. "Ik ken ze vaak al jaren en ben op ze gesteld. Ik wil ze niet kwijt. Tegelijkertijd zullen ze wel mee moeten in de onvermijdelijke ontwikkeling van Hart van Friesland. Dat kan betekenen dat je soms uit elkaar gaat groeien, maar dat moet dan maar.”

Latente behoeften

Friso maakt zich niet echt zorgen om de toekomst. Hij legt uit waarom: "Ten eerste ben ik van nature meer optimistisch dan pessimistisch. Daarnaast ben ik ervan overtuigd dat de latente behoeften van mensen niet veranderen. Iedereen wordt in de basis blij van buiten in de natuur zijn, van ontspanning en vrijheid en van basiselementen als wind, water en de zon. Dat is allemaal bij ons aanwezig. Bovendien vinden we hospitality en persoonlijk contact erg belangrijk en dat is iets wat een robot nooit zal kunnen vervangen.”

Hij ziet daarnaast een opvallende trend: "Vanwege de toenemende temperaturen door de klimaatverandering komen er steeds meer gasten uit Zwitserland, Frankrijk, Italië en Oost-Europa. Die mensen zag je tien jaar geleden niet.” Al die mensen hebben bovendien een alternatief als het geen mooi vaarweer is: "Hier vlak in de buurt is prachtige Friese cultuurhistorie in plaatsen als Sneek of Sloten. Wij verwijzen ze op Hart van Friesland daar ook naar of maken ze attent op bijzondere activiteiten of evenementen in de regio. In die zin zie ik ons als wegwijspunt, voor onze gasten maar net zo goed voor passanten die hier toevallig langs varen. Vanuit diezelfde gedachte kan die laatste categorie hier schuilen of even naar het toilet. Ik verdien daar niets aan, maar verbeter wel de beleving in de regio.”

Natuur

Friso realiseert zich dat Hart van Friesland een verantwoordelijkheid heeft richting de natuur. "In de winter zijn er bepaalde rustgebieden afgezet waar de toerist tot 1 april niet mag komen. Verder moeten ze een vlaggetje kopen, dat ze in hun mast moeten hangen. Daarmee mogen ze op aanlegplaatsen rond het Sneekermeergebied maximaal twee maal 24 uur liggen als passant in de natuur.”

De kosten zitten bij Hart van Friesland vooral in het onderhoud. "Bij appartementen moet je dan onder meer denken aan schilderwerk en bij de haven onder andere aan walbeschoeiingen. Verder gaat er wel eens iets kapot bij een storm.”

Nauw verbonden met lokale gemeenschap

Hart van Friesland voelt zich nauw verbonden met de lokale gemeenschap van Uitwellingerga en Oppenhuizen. "Ik vind maatschappelijk verantwoord ondernemen leuk en belangrijk. Daarom sponsoren we van alles. Verder faciliteren we onder meer een hondenschool en hardloop- en beweeggroepen en zijn ons voetbalveld en de tennisbaan gratis beschikbaar voor de bewoners. Die kunnen het restaurant ook gebruiken voor bijvoorbeeld een hapje eten of jubileum.”

Friso legt uit waarom hij dat doet: "Ik zie dat bepaalde maatschappelijke faciliteiten onder druk staan. Hoewel ik geen liefdadigheidsinstelling ben, zie ik het als mijn verantwoordelijkheid naar de lokale gemeenschap om die zaken te faciliteren. Ik wil dat in de toekomst verder uitbouwen, bijvoorbeeld met Hart van Friesland als ontmoetingsplek. Het sluit allemaal aan bij een profiel dat ik gevolgd heb tijdens mijn studie. Dat ging over Vitale steden en leefbaarheid. Die leefbaarheid is optimaal als je beschikt over vier groepen: bezoekers (toeristen), bedrijven, bollebozen (innovators) en bewoners. Bij ons is dat zo: we zijn zelf een bedrijf; we trekken bezoekers, die het mogelijk maken dat faciliteiten rendabel zijn; we hebben bollebozen die over innovatie nadenken en de bewoners gebruiken onze faciliteiten. Ik zie het daarbij zo: de bewoners hebben ons nodig, maar wij hebben hen ook nodig.”